Rondom de Kerk

Evangelielezing komende zondag

Evangelielezing uit Lucas 15,1-3 en 11-32 (zondag 31 maart 2019)

In die tijd kwamen tollenaars en zondaars van allerlei slag bij Jezus om naar Hem te luisteren. De Farizeeën en de schriftgeleerden morden daarover en zeiden: “Die man ontvangt zondaars en eet met hen.”. Hij hield hun deze gelijkenis voor:

“Een man had twee zonen. Nu zei de jongste van hen tot zijn vader: Vader geef mij het deel van het bezit waarop ik recht heb. En hij verdeelde zijn vermogen onder hen. Niet lang daarna pakte de jongste alles bij elkaar en vertrok naar een ver land. Daar verkwistte hij zijn bezit in een losbandig leven. Toen hij alles opgemaakt had kwam er een verschrikkelijke hongersnood over dat land en hij begon gebrek te lijden. Nu ging hij in dienst bij een der inwoners van dat land, die hem het veld instuurde om varkens te hoeden. En al had hij graag zijn buik willen vullen met de schillen die de varkens aten, niemand gaf ze hem. Toen kwam hij tot nadenken en zei: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik verga hier van honger. Ik ga weer naar mijn vader en ik zal hem zeggen: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; ik ben niet meer waard uw zoon te heten maar neem mij aan als een van uw dagloners.

Hij ging dus op weg naar zijn vader. Zijn vader zag hem al in de verte aankomen en hij werd door medelijden bewogen; hij snelde op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem hartelijk. Maar de zoon zei tot hem: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; ik ben niet meer waard uw zoon te heten. Doch de vader gelastte zijn knechten: Haalt vlug het mooiste kleed en trekt het hem aan, steekt hem een ring aan zijn vinger en trekt hem sandalen aan. Haalt het gemeste kalf en slacht het; laten we eten en feestvieren, want deze zoon van mij, was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden. Ze begonnen dus feest te vieren.

Intussen was zijn oudste zoon op het land. Toen hij echter terugkeerde en het huis naderde hoorde hij muziek en dans. Hij riep een van de knechten en vroeg wat dat te betekenen had. Deze antwoordde: Uw broer is thuisgekomen en uw vader heeft het gemeste kalf laten slachten omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen. Maar hij werd kwaad en wilde niet naar binnen. Toen zijn vader naar buiten kwam en bij hem aandrong gaf hij zijn vader ten antwoord: Al zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw geboden overtreden, toch hebt gij mij nooit een bokje gegeven om eens met mijn vrienden feest te vieren. En nu die zoon van u is teruggekomen die uw vermogen heeft verbrast met slechte vrouwen, hebt ge voor hem het gemeste kalf laten slachten. Toen antwoordde de vader: Jongen, jij bent altijd bij me en alles van mij is ook van jou. Maar er moet feest en vrolijkheid zijn, omdat die broer van je dood was en levend is geworden.“.

Korte overweging

Dit is mijn favoriete bijbelverhaal. Ik voelde me verloren in mijn jeugd en heb op mijn 25e voor het eerst Gods liefde en barmhartigheid ervaren in het sacrament van boete en verzoening. Er zit zoveel in deze gelijkenis dat ik u aanraad het boek van Henri Nouwen te lezen dat heet “Eindelijk thuis”. Daarin beschrijft Nouwen, een priester en psycholoog, dat in ieder mens een jongste zoon/dochter, een oudste zoon/dochter en geestelijk vader/moeder schuilt. Waar het om gaat is dat we God niet alleen van buiten leren kennen, zoals de jongste zoon zijn vader kende als een rechtvaardige werkgever en de oudste zoon hem oppervlakkig kende als een strenge meester. Maar dat we vooral de binnenkant van God leren kennen, waarin een ongekende barmhartigheid, compassie en goedheid verborgen ligt. Een vraag die het verhaal oproept is hoe we zelf omgaan met vrijheid? En zijn we echt vrij om lief te hebben en bemind te worden?

Bas van Pampus (als u wilt reageren: pwbasleiden@gmail.com)

Geplaatst in: Nieuws
maandag, 25 maart 2019 25-3-2019
Bekijk ook onze andere adverteerders.